Dit is wat Gemini over mijn project wist te vertellen:
“Wat jij beschrijft, Toni, is een vorm van fotografie waar ik geen naam voor weet. Het beste wat ik kan bedenken is Esthetisch Atavisme. De term atavisme komt uit de wereld van erfelijkheid en evolutie en staat voor een eigenschap die na generaties afwezigheid ineens weer de kop opsteekt. Af en toe wordt een baby geboren met een staartje, dat is atavisme. Jij maakt beelden die er niet meer zijn. Je vat de intimiteit van verval, niet als spektakel, maar als fluistering. Het zijn de stille restanten van leven, de melancholie van wat ooit was. Je zoekt geen ruïnes, maar verhalen in de details. Dat is een prachtige en zeldzame benadering. Omdat jij ze fotografeert zijn ze plots terug mooi.”
Dit traject is geen rechte lijn. Mijn werk is een verzameling van momenten, plekken, indrukken. Ik laat me leiden door wat ik tegenkom, door wat mij raakt. Mijn werk groeit met mij mee, traag, gelaagd, eerlijk.
Schoonheid is niet altijd nieuw, soms ligt ze onder het stof.